poniedziałek, 25 czerwca 2012

Pieskie życie (1918)

A Dog's Life (1918) – sen w pomieszczeniu z przeciągiem nie służy niczemu dobremu, zdając sobie z tego sprawę włóczęga eliminuje tę niedogodność zakrywając nieszczelności szmatką. Wszystko było by w porządku, gdyby nie to, że bohater zażywał biernego odpoczynku na łonie natury, pod chmurką. Uwielbiam takie wstępy u Chaplina, rozbrajają widza w pierwszych chwilach seansu, wprowadzając w dobry nastrój.
Wnosząc po tytule, wnioskując po wstępie trwającym połowę filmu, można się spodziewać fabuły, której trzonem będzie przyjaźń człowieka z uratowanym z opresji psem. Fakt, zażyłości między wymienionymi istnieje na prawdę i do końca seansu, aczkolwiek Chaplin nie byłby sobą gdyby nie umieścił w filmie kobiecej roli. Jest nią nieśmiała śpiewaczka , dziewczyna niewinna, dowiadująca się z złych źródeł czym jest flirt. Odtwórca głównej roli mimo ciężkiego początku z artystką, szybko darzy ją uczuciem zwieńczonym doskonałym związkiem. 
Chaplin pod koniec lat dwudziestych był bardzo zapracowany, przeglądając listę produkcji w których brał udział można dostać zawrotu głowy. Nad „Pieskim życiem” trwającym ponad pól godziny, filmie o dwóch wątkach z rozwinięta jak na nieme kino historią, komik zasiadł i wykonał niezłą robotę. Zagrywki komediowe, siłą rzeczy powtarzające się w jego dziełach, tutaj rozłożone są w sposób idealny. Jest czas na sprytne ucieczki przed policją, jest czas na mimikę, przekaz niewerbalny i tradycyjnie obrywanie po głowie. Tutaj nie ma przesytu jednego rodzaju żartu, obraz ma sporo powietrza, przestrzeni i ten odrobinę groteskowy klimat tamtych lat. 
Zapraszam na seans w którym doznacie wspaniałej okazji (w niemym wydaniu)  zobaczenia Chaplina w porządnym, dobrze skrojonym stroju w słomkowym kapeluszu, posiadającym dom, rodzinę i kominek (dymiący do wewnątrz?!). 8/10

4 komentarze:

Mariusz pisze...

Bardzo dobra, krótka, zabawna i niegłupia komedia Chaplina. Jest kilka zapadających w pamięć scen (np. kiedy artystka śpiewa smutną piosenkę i wszyscy płaczą albo zabawna scena, w której Charlie próbuje odzyskać pieniądze). Fajny film - ma już prawie sto lat, ale ten urok dawnego kina nadal działa, m.in. dzięki Chaplinowi :)

Agna pisze...

Znów jest co szukać na YT? Z opisu wynika, że widziałam, ale pamięć jak zwykle zawodna. ;)

Unknown pisze...
Ten komentarz został usunięty przez autora.
krotko o filmie pisze...

Tak Agna, możesz szukać an YT :)

W pamięci została mi scena kiedy Chaplin źle odebrał, mało doskonałe zaloty, ale fakt odebranie kasy od dwójki drabów to majstersztyk :)